MENJELANG detik akhir sebelum hari pengundian Pilihan Raya Negeri (PRN) Johor Ke-16 pada 11 Julai, tumpuan politik kini berpusat di semua 56 kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) yang menyaksikan pertembungan terbuka antara parti-parti utama di tengah landskap Kerajaan Perpaduan yang diuji di peringkat negeri.
Pertaruhan kali ini bukan sekadar menentukan siapa yang bakal mentadbir Johor, malah menjadi ukuran sama ada formula Kerajaan Perpaduan mampu bertahan apabila rakan di peringkat Persekutuan bertembung sebagai pesaing di peringkat negeri.
Johor kini muncul sebagai medan politik paling hangat minggu ini kerana Barisan Nasional (BN) dan Pakatan Harapan (PH) berkongsi pentadbiran di Putrajaya tetapi bersaing secara langsung di bumi Johor.
Isyarat politik yang muncul amat jelas. BN mempertahankan pentadbiran sedia ada di bawah kepimpinan Datuk Onn Hafiz Ghazi, manakala PH menawarkan naratif keserasian dengan Kerajaan Persekutuan.
Perkembangan terkini menunjukkan kedua-dua gabungan bertanding di semua 56 kerusi, sekali gus menyaksikan pertembungan terus antara BN dan PH di seluruh negeri. Pada masa sama, penyertaan Perikatan Nasional (PN) yang lebih terhad serta kedudukan dalaman antara Pas dan Parti Pribumi Bersatu Malaysia (Bersatu) menjadikan strategi pembangkang turut mendapat perhatian.
Bagi pengundi, persoalan utamanya bukan lagi mengenai retorik politik, sebaliknya siapakah yang benar-benar mampu menjamin kestabilan tanpa menjadikan Johor sekadar medan percaturan politik nasional.
Maklumat pilihan raya yang disahkan menunjukkan lebih 2.7 juta pengundi layak mengundi, sekali gus menjadikan kadar keluar mengundi sebagai faktor penentu.
Demografi Johor tidak bersifat seragam. Kawasan bandar, separa bandar dan luar bandar mempunyai keutamaan berbeza, termasuk kos sara hidup, peluang pekerjaan, pemilikan rumah, pengangkutan awam, kesesakan di sempadan, keharmonian masyarakat, keyakinan terhadap institusi agama serta keberkesanan penyampaian perkhidmatan kerajaan.
Kempen yang hanya bergantung kepada kesetiaan parti berisiko ditolak oleh pengundi yang semakin menilai prestasi pentadbiran berbanding slogan politik.
Dari sudut ekonomi, Johor memasuki pilihan raya dengan kedudukan yang cukup strategik. Bukti yang tersedia kepada umum menunjukkan Johor merekodkan pelaburan diluluskan sebanyak RM110 bilion sepanjang 2025, tertinggi di Malaysia, ketika negara mencatatkan rekod RM426.7 bilion.
Zon Ekonomi Khas Johor-Singapura (JS-SEZ), pertumbuhan pusat data, pengembangan sektor pembuatan serta peningkatan rangkaian logistik terus memperkukuhkan kedudukan negeri ini sebagai pemacu ekonomi negara.
Namun begitu, angka pelaburan semata-mata tidak mencukupi sekiranya manfaatnya gagal diterjemahkan kepada peluang pekerjaan berkualiti, peningkatan pendapatan rakyat, kemampuan memiliki rumah serta pengukuhan perusahaan kecil dan sederhana (PKS) tempatan.
Di sinilah aspek tadbir urus menjadi ukuran sebenar pengundi. Bajet Johor 2026 berjumlah RM2.546 bilion dengan lebihan fiskal memberikan ruang kepada kerajaan negeri mempertahankan rekod pentadbirannya.
BIAR RAKYAT TENTUKAN
Walau bagaimanapun, rakyat akan menilai lebih daripada sekadar angka kewangan.
Mereka mahu melihat keberkesanan mitigasi banjir, kecekapan pihak berkuasa tempatan (PBT), peluang pekerjaan kepada anak Johor supaya tidak bergantung kepada pasaran luar negara, serta keupayaan kerajaan mengurus tekanan terhadap bekalan air, tenaga dan pembangunan tanah akibat pertumbuhan ekonomi yang pesat.
Kemajuan ekonomi tanpa keyakinan rakyat hanya akan menjadi pencapaian di atas kertas.
Sentimen pengundi pula memperlihatkan gambaran yang semakin matang dan kompleks. Kelebihan BN terletak pada jentera akar umbi, kedudukan sebagai penyandang serta hujah kesinambungan pentadbiran.
PH pula cuba memanfaatkan agenda reformasi, hubungan erat dengan Kerajaan Persekutuan serta sokongan pengundi bandar termasuk mereka yang pulang mengundi.
Manakala PN berdepan cabaran menukar sentimen protes kepada keyakinan terhadap keupayaan mentadbir negeri, di samping menyelesaikan persoalan penyelarasan dalaman gabungan.
Laporan semasa menunjukkan Pas akan menentukan pendirian akhirnya melalui mesyuarat khas, membuktikan faktor politik Melayu-Islam masih penting tetapi tidak lagi mencukupi dalam sebuah negeri yang dipacu perdagangan, kepelbagaian masyarakat serta hubungan ekonomi rapat dengan Singapura.
Kerusi-kerusi yang dijangka menjadi tumpuan ialah kawasan yang menggabungkan nilai simbolik dengan persaingan sengit, termasuk Machap yang melibatkan Menteri Besar, beberapa kawasan bandar bercampur yang menjadi sasaran PH, serta kerusi majoriti Melayu yang berpotensi menyaksikan pengaruh PN mempengaruhi keputusan.
Dalam konteks Johor, kekuatan calon tempatan, kecekapan jentera pada saat akhir serta hubungan rapat dengan komuniti mampu mengatasi pengaruh slogan politik nasional.
PRN Johor merupakan ujian terhadap kematangan politik semua gabungan. Kemenangan besar BN akan menguatkan kedudukan UMNO di peringkat nasional sementara PH akan memperkukuhkan naratif reformasi Kerajaan Persekutuan.
Jika PN mencatat keputusan lebih baik daripada jangkaan, pembangkang akan memperoleh momentum baharu.
Sebaliknya, jika kadar keluar mengundi yang rendah harus menjadi amaran kepada semua pihak kerana keletihan politik merupakan cabaran sebenar demokrasi.
Johor memerlukan kerajaan yang mampu mengekalkan kestabilan, memperkukuh tadbir urus serta memastikan pelaburan diterjemahkan kepada manfaat nyata melalui sasaran yang boleh diukur dalam aspek pekerjaan, perumahan, mobiliti, integriti dan kesejahteraan rakyat. –UTUSAN
PENULIS ialah pengulas bebas dan penganalisis politik-ekonomi.
