PERTUMBUHAN ekonomi Malaysia yang mencapai 6.0 peratus pada suku kedua 2026 memberikan gambaran bahawa ekonomi negara berada pada landasan yang kukuh. Pertumbuhan ini, yang meningkat daripada 5.4 peratus pada suku pertama, menjadikan kadar pertumbuhan ekonomi bagi separuh pertama 2026 sebanyak 5.7 peratus.
Pada masa sama, kadar pengangguran berada pada 3.0 peratus, manakala inflasi kekal terkawal pada 1.9 peratus. Namun, ekonomi negara ketika ini berdepan ketidaktentuan geopolitik, perubahan dasar perdagangan dan persaingan mendapatkan pelaburan berkualiti.
Pertumbuhan ekonomi semata-mata tidak lagi mencukupi. Malaysia perlu memastikan pertumbuhan yang dicapai perlu berkualiti, berasaskan produktiviti dan menghasilkan nilai tambah yang lebih tinggi.
Dalam suasana ekonomi global yang semakin dipacu kecerdasan buatan, automasi, semikonduktor, ekonomi digital, tenaga bersih dan teknologi hijau, negara tidak boleh hanya bergantung kepada kos buruh yang murah dan aktiviti pengeluaran bernilai rendah dan sederhana.
Justeru, Belanjawan 2027 perlu menjadikan ekonomi bernilai tinggi sebagai enjin utama pertumbuhan negara supaya negara boleh terus bersaing.
Malaysia merekodkan RM218.5 bilion pelaburan diluluskan dalam tempoh Januari hingga Jun 2026, melibatkan 2,746 projek yang mewujudkan 99,030 pekerjaan.
Daripada jumlah itu, RM149.6 bilion datang daripada sektor perkhidmatan, RM51.3 bilion sektor pembuatan dan RM17.6 bilion sektor utama. Pelaburan asing berjumlah RM126.9 bilion, manakala pelaburan domestik mencapai RM91.6 bilion.
Angka ini menunjukkan Malaysia terus menjadi destinasi pelaburan penting di rantau ini.
Namun, ukuran kejayaan tidak seharusnya berhenti pada jumlah pelaburan yang diluluskan. Yang lebih penting ialah berapa banyak nilai ekonomi yang kekal dalam negara hasil daripada pelaburan tersebut.
Malaysia perlu memastikan pelaburan baharu bukan sekadar menghasilkan kilang, gudang atau pusat operasi, tetapi turut membawa masuk penyelidikan dan pembangunan, reka bentuk, kejuruteraan, pembangunan perisian, harta intelek dan pekerjaan berkemahiran tinggi.
Pelaburan yang mampu menghubungkan syarikat multinasional dengan perusahaan tempatan juga perlu diberikan perhatian kerana kesan limpahannya jauh lebih besar.
Syarikat tempatan perlu dibangunkan daripada sekadar pembekal kepada pemain industri yang mampu menguasai teknologi, menghasilkan produk sendiri dan menembusi pasaran antarabangsa.
Perkembangan sektor elektrik dan elektronik serta semikonduktor menunjukkan betapa besarnya peluang tersebut.
Permintaan global terhadap cip dan teknologi berkaitan kecerdasan buatan semakin berkembang, manakala Malaysia mempunyai pengalaman dalam mengurus industri elektrik dan elektronik.
Namun, Malaysia perlu bergerak lebih jauh dalam rantaian nilai. Kekuatan dalam pemasangan, pengujian dan pembungkusan perlu dilengkapi dengan keupayaan dalam reka bentuk cip, pembangunan perisian, kejuruteraan, peralatan semikonduktor dan pembungkusan termaju.
Jika transformasi ini berjaya dilakukan, Malaysia bukan sahaja menjadi lokasi pengeluaran, tetapi boleh menjadi sebahagian penting daripada ekosistem teknologi global.
Dalam konteks ini, dasar pelaburan negara juga perlu berubah daripada mengejar kuantiti kepada memberi keutamaan kepada kualiti.
Insentif tidak seharusnya hanya diberikan berdasarkan jumlah modal yang dibawa masuk.
Sebaliknya, ukuran seperti pekerjaan berkemahiran tinggi, pemindahan teknologi, perbelanjaan penyelidikan dan pembangunan, pembangunan vendor tempatan, harta intelek serta nilai eksport perlu diberikan perhatian.
Pendekatan sedemikian akan memastikan setiap ringgit pelaburan menghasilkan kesan ekonomi yang lebih besar dan berkekalan.
Kecerdasan buatan pula perlu menjadi antara pemacu utama ekonomi bernilai tinggi.
AI tidak lagi hanya relevan kepada syarikat teknologi, sebaliknya boleh digunakan dalam sektor pembuatan, kewangan, logistik, kesihatan, pertanian, pendidikan dan perkhidmatan awam.
Belanjawan 2027 perlu memastikan perusahaan kecil dan sederhana tidak tercicir dalam revolusi AI.
Bantuan kepada PKS perlu membolehkan mereka menggunakan AI untuk meningkatkan produktiviti, mengurangkan kos operasi, memperbaiki kawalan kualiti, menganalisis pasaran dan memperluas eksport.
Pada masa sama, perkembangan pusat data dan pengkomputeran awan perlu menghasilkan manfaat yang lebih luas kepada ekonomi domestik.
Malaysia kini menarik pelaburan besar dalam infrastruktur digital, tetapi nilai ekonomi tidak sepatutnya berhenti pada pembinaan pusat data.
Peluang perlu diperluas kepada syarikat tempatan dalam bidang keselamatan siber, perisian, kejuruteraan, automasi, pengurusan data dan penyelesaian AI.
Dengan pendekatan ini, Malaysia bukan sekadar menjadi lokasi kepada infrastruktur digital global, tetapi membangunkan ekosistem digital sendiri yang mampu menghasilkan dan mengeksport teknologi AI.
Namun, teknologi tanpa bakat tidak akan membawa negara terlalu jauh.
Ekonomi bernilai tinggi memerlukan tenaga kerja yang mempunyai kemahiran dalam AI, sains data, semikonduktor, robotik, automasi, kejuruteraan, keselamatan siber dan teknologi hijau.
Oleh itu, Belanjawan 2027 perlu memberikan perhatian lebih besar kepada pembangunan modal insan.
Hubungan antara universiti, institusi TVET dan industri perlu diperkukuh supaya pendidikan dan latihan sentiasa seiring dengan perubahan teknologi.
Universiti juga perlu diberikan peranan lebih strategik dalam pembangunan ekonomi.
Penyelidikan tidak seharusnya berakhir dengan penerbitan akademik semata-mata.
Lebih banyak penyelidikan perlu diterjemahkan kepada paten, teknologi, produk, syarikat pemula dan penyelesaian industri.
Kerjasama universiti dengan industri perlu diperluas supaya kepakaran akademik dapat digunakan untuk meningkatkan produktiviti dan daya saing perusahaan Malaysia.
Dalam ekonomi berasaskan pengetahuan, universiti merupakan sebahagian daripada infrastruktur ekonomi negara.
Pada masa sama, ekonomi bernilai tinggi mesti menghasilkan manfaat kepada rakyat.
Pertumbuhan KDNK yang tinggi tidak mencukupi sekiranya pekerjaan yang diwujudkan masih tertumpu kepada aktiviti berkemahiran rendah.
Peningkatan produktiviti perlu diterjemahkan kepada peningkatan pendapatan pekerja.
Pekerjaan dalam sektor teknologi, kejuruteraan, digital, penyelidikan dan industri berintensifkan teknologi perlu diperbanyakkan supaya anak muda Malaysia mempunyai laluan kerjaya yang menawarkan pendapatan dan prospek lebih baik.
Peralihan kepada ekonomi hijau juga perlu dilihat sebagai peluang pertumbuhan.
Tenaga boleh baharu, kenderaan elektrik, penyimpanan tenaga, kecekapan tenaga dan teknologi rendah karbon berpotensi membentuk peluang industri baharu.
Malaysia mempunyai asas pembuatan serta ekosistem yang boleh dimanfaatkan untuk membangunkan rantaian bekalan teknologi hijau.
Belanjawan 2027 boleh memainkan peranan dengan menyediakan pembiayaan, insentif penyelidikan dan pembangunan bakat dalam bidang tersebut.
Belanjawan 2027 juga perlu memastikan agenda ekonomi bernilai tinggi tidak terpisah daripada agenda menangani kos sara hidup. Kedua-duanya saling berkaitan.
Dalam jangka pendek, rakyat memerlukan perlindungan daripada tekanan kos kehidupan.
Dalam jangka panjang, penyelesaian yang lebih kukuh ialah mewujudkan ekonomi yang mampu menawarkan pekerjaan produktif dan pendapatan lebih tinggi.
Justeru, pembangunan ekonomi bernilai tinggi perlu dilihat sebagai sebahagian daripada strategi meningkatkan taraf hidup rakyat.
Malaysia perlu bergerak daripada ekonomi yang bersaing berdasarkan kos kepada ekonomi yang bersaing berdasarkan nilai.
Negara perlu beralih daripada sekadar memasang kepada mereka bentuk, daripada menggunakan teknologi kepada mencipta teknologi, daripada menjadi vendor kepada menjadi rakan teknologi dan daripada menyediakan pekerjaan kepada membina kerjaya berkemahiran tinggi.
Akhirnya, ekonomi bernilai tinggi bukan lagi pilihan tambahan kepada strategi pembangunan Malaysia.
Ia perlu menjadi enjin utama pertumbuhan ekonomi negara.
Belanjawan 2027 merupakan peluang untuk memperkukuh asas tersebut melalui pelaburan berkualiti, teknologi, AI, semikonduktor, ekonomi digital, tenaga hijau, pembangunan bakat dan pengukuhan syarikat tempatan.
Jika langkah ini dilaksanakan secara konsisten, Malaysia bukan sahaja mampu mengekalkan pertumbuhan, malah berupaya meningkatkan kualiti pertumbuhan dan memastikan manfaatnya lebih luas dirasai rakyat. – UTUSAN
PROFESOR Madya Ts. Dr. Md Fauzi Ahmad ialah Pensyarah dan Penyelidik Kanan Pengurusan Teknologi Pengeluaran
Fakulti Pengurusan Teknologi dan Perniagaan, Universiti Tun Hussein Onn Malaysia.
