Pertubuhan politik dan persatuan kiri tersebut ialah All Malayan Council of Joint Action (AMCJA), Malayan People’s Anti Japanese Army Ex-Services Comrades Association (MPAJESCA), Pan-Malaya Federation Uni­on (PMFTU), New Democratic Youth League (NDYL), Malayan Democrate Union (MDU), Women Federation, Malayan Indian Congress (MIC), Angkatan Pemuda Insaf (API), dan Angkatan Wanita Sedar (AWAS) yang membentuk Pusat Tenaga Rakyat (PUTERA).

Perkongsian matlamat perjua­ngan yang sama terjalin pada 1947. Pakatan kerjasama politik antara etnik tersebut telah berjaya menghasilkan draf perlembagaan baru yang dipanggil Perlembagaan Rakyat. Pakatan ini telah bersatu mengadakan mogok ekonomi bagi mendesak pihak British menerima tuntutan mereka. Bagaimanapun usaha pakatan ini gagal setelah beberapa pertubuhan yang meng­anggotai PUTERA diharamkan, serta Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu dikuatkuasakan pada 1948.

Pada masa sama kerjasama politik juga turut dirintis oleh UMNO dan MCA pada 1946 dalam usaha mendapatkan kemerdekaan daripada British. Sikap tolak ansur, pengorbanan, matlamat bersama dan penerimaan terhadap hak setiap etnik yang ada di Tanah Melayu (pada ketika itu) telah berjaya memenangi Pilihan Raya Majlis Perbandaran pada 1952. Kerjasama seterusnya dalam Parti Perikatan yang dianggotai UMNO, MCA dan MIC telah berjaya memenangi pilihan raya umum pada 1955. Kerjasama di peringkat kepimpinan dilanjutkan ke peringkat rakyat berbilang etnik telah berjaya menghasilkan kemerdekaan kepada negara pada 31 Ogos 1957.

Interaksi sosial sehingga membentuk kerjasama bagi mencapai matlamat bersama memerlukan usaha yang giat dan berterusan. Usaha-usaha membentuk persefahaman sebenarnya telah dilakukan bermula seawal 1949 lagi. Kerjasama itu dilakukan dengan penubuhan Jawatankuasa Perhubungan Kaum yang bertujuan mengatasi masalah yang berkaitan perlembagaan, politik dan ekonomi dalam masyarakat berbilang etnik. Kerjasama erat antara etnik menghasilkan banyak kejayaan kepada negara dan rakyat. Kejayaan negara membanteras kegiatan pengganas komunis hasil kerjasama erat antara rakyat dan kerajaan dengan semangat bersatu-padu masyarakat berbilang etnik.

Penubuhan Malaysia juga adalah manifestasi hasil kerjasama erat rakyat berbilang etnik di negara ini. Idea yang dibangkitkan oleh pemimpin negara terhadap gagasan Malaysia diterima oleh majoriti rakyat. Pada Julai 1961, Jawatankuasa Perundingan Perpaduan Antara Kaum (JPPK) telah ditubuhkan di Singapura bagi menjelaskan gagasan Malaysia kepada orang ramai.

Pada Februari 1962, ahli-ahli mesyuarat bekerjasama untuk menghasilkan memorandum kepada Suruhanjaya Cobbold. Laporan Suruhanjaya Cobbold menunjukkan majoriti rakyat berbilang etnik menyokong rancangan penubuhan Malaysia. Akhirnya, menjelang Disember 1962, Persekutuan Tanah Melayu, Singapura, Sabah dan Sarawak menyetujui penubuhan Malaysia pada 1963. Penubuhan Malaysia menunjukkan wujudnya kerjasama di antara semua etnik berasaskan matlamat bersama dan menjaga kepentingan etnik masing-masing dalam negara. Penyatuan dalam kepelbagaian merupakan asas kerjasama yang dibina.

Dalam mengisi kemerdekaan, setiap etnik yang ada di Malaysia mempunyai tuntutan dan kehendak yang berbeza. Kerjasama politik yang dilakukan antara parti politik berbilang etnik telah berjaya mengurangkan tuntutan melampau yang boleh menjejaskan keharmonian dalam masyarakat. Kerjasama yang dilakukan menerusi pakatan Barisan Nasional (BN) telah membawa kemakmuran dalam aspek politik, sosial dan ekonomi.

Kestabilan politik telah menjadi pemangkin kepada pertumbuhan ekonomi yang pesat kepada negara Malaysia. Tentu sekali kemakmuran politik, ekonomi dan sosial tidak menjadi realiti jika interaksi sosial dalam masyarakat berbilang etnik berlaku dalam bentuk-bentuk yang negatif. Ini menunjukkan bahawa interaksi sosial yang bersifat positif wujud dalam masyarakat.

Perpaduan dalam kepelbagaian dan perpaduan nasional merupakan suatu harapan positif terhadap suatu masa hadapan yang gemilang.

Pembentukan identiti sebagai satu “Bangsa Malaysia” dan sikap keterbukaan dalam menerima nilai etnik lain di samping nilai etnik sendiri merupakan kematangan hidup bernegara dalam masyarakat majmuk. Perkongsian nilai sepunya melalui lambang-lambang negara seperti lagu kebangsaan, bendera kebangsaan, bahasa kebangsaan dan meraikan perayaan etnik lain salah satu elemen mewujudkan interaksi sosial yang positif dalam kalangan etnik berbeza.

Secara keseluruhannya, interaksi sosial antara etnik yang berlaku semenjak merdeka sehingga kini berada dalam keadaan yang baik. Insiden negatif yang berlaku sekali-sekala seperti Peristiwa 13 Mei 1969 dan insiden Kampung Medan pada 7 Mac 2001 tidak boleh dijadikan justifikasi untuk mengatakan bahawa interaksi sosial di Malaysia berada pada tahap yang buruk. Tahap toleransi terhadap budaya dan nilai etnik lain masih lagi menjadi amalan rakyat Malaysia bagi mencapai kemajuan, kesejahteraan, peningkatan taraf hidup dan kestabilan sosial, politik dan ekonomi.

PENULIS ialah pereka komunikasi visual, Bahagian Komunikasi Visual dan Seni Reka, Jabatan Penerangan Malaysia.