Dalam ucapan Tahun Baharu pada 5 Januari 2026, Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim tidak sekadar membentangkan hala tuju dasar. Beliau menyampaikan satu kenyataan tekad jelas dan tegas bahawa agenda Reformasi yang diperjuangkannya sejak puluhan tahun bukan sahaja masih hidup, malah kini memasuki fasa pelaksanaan yang dipercepatkan di bawah kepimpinannya.
Sejak beberapa tahun lalu, Datuk Seri Anwar sering menjadi sasaran kritikan, bukan sahaja daripada pembangkang tetapi juga daripada segelintir pihak dalam kalangan reformis sendiri. Ada yang menuduh beliau telah menyimpang daripada janji teras Pakatan Harapan, menggadaikan idealisme Reformasi demi keperluan koalisi, mengetepikan manifesto 2018 dan 2022, serta lebih mementingkan kelangsungan politik berbanding pembaharuan institusi.
Langkah berhati-hati kerajaan pada peringkat awal, ditambah cabaran menyatukan kerajaan perpaduan yang rencam, telah menguatkan persepsi ini. Malah, ada yang mendakwa Reformasi telah “mati”, kononnya terhakis akibat kompromi dengan bekas musuh politik.
Ucapan Perdana Menteri kali ini menepis dakwaan-dakwaan tersebut dengan tuntas.
Teras pengumuman beliau ialah rangkaian reformasi institusi berskala besar yang secara langsung menunaikan janji lama Pakatan Harapan. Antaranya, Datuk Seri Anwar mengesahkan bahawa rang undang-undang bagi mengehadkan tempoh jawatan perdana menteri kepada maksimum 10 tahun atau dua penggal penuh akan dibentangkan di Parlimen tahun ini.
Langkah ini bertujuan mengelakkan penumpuan kuasa yang berlebihan seperti yang berlaku dalam pentadbiran terdahulu, selari dengan komitmen yang dibuat sejak Pilihan Raya Umum 2022. Dengan memperluaskan prinsip yang sama kepada jawatan-jawatan utama lain, termasuk Ketua Setiausaha Negara, mesejnya jelas: kepimpinan perlu diperbaharui dan tiada jawatan boleh dipertahankan tanpa had.
Tidak kurang pentingnya ialah keputusan untuk memberi keutamaan kepada pemisahan peranan Peguam Negara dan Pendakwa Raya, yang akan menjadi rang undang-undang
pertama dibentangkan dalam sidang Parlimen akan datang. Reformasi yang sekian lama dinantikan ini menangani kebimbangan berdekad-dekad lamanya mengenai konflik kepentingan dan campur tangan politik dalam keputusan pendakwaan, serta merupakan langkah penting ke arah kebebasan institusi yang sebenar.
Pembentangan Rang Undang-Undang Kebebasan Maklumat (FOIA), Rang Undang Undang Ombudsman, penambahbaikan imbuhan kehakiman serta pendigitalan perkhidmatan awam pula mengukuhkan lagi komitmen kerajaan terhadap tadbir urus yang telus dan berakauntabiliti.
Dalam masa yang sama, sektor pendidikan turut diberi perhatian serius. Peruntukan penyelenggaraan sekolah bagi tahun 2026 ditingkatkan melibatkan sekolah kebangsaan, SJKC, SJKT serta sekolah-sekolah agama, bagi memastikan persekitaran pembelajaran yang selamat, kondusif dan bermaruah untuk semua pelajar.
Menurut Perdana Menteri, kerajaan juga meneruskan Bantuan Awal Persekolahan sebanyak RM150 kepada setiap pelajar dengan peruntukan keseluruhan RM800 juta. Selain itu, sebanyak RM15 juta diperuntukkan bagi program Bank Makanan Dapur Siswa bagi menjaga kebajikan mahasiswa dan meringankan beban kos sara hidup.
Langkah-langkah ini membuktikan bahawa Reformasi tidak terpisah daripada realiti kehidupan rakyat dan keperluan semasa, sebaliknya dilaksanakan seiring dengan tuntutan ekonomi dan sosial yang dihadapi rakyat.
Sebelum mengakhiri kenyataan ini, saya juga ingin menyentuh kritikan seorang pemimpin pembangkang, Ahli Parlimen Arau, Datuk Seri Shahidan Kassim, yang mendakwa kononnya rakyat tidak berminat dengan inisiatif dan insentif kerajaan, sebaliknya lebih tertumpu kepada isu penyatuan Muafakat Nasional serta politik negeri Perlis.
Hakikatnya, kenyataan sedemikian merupakan satu penghinaan terhadap kebijaksanaan rakyat Malaysia. Menafikan kepentingan reformasi institusi dengan alasan rakyat lebih berminat kepada penjajaran politik adalah bukan analisis politik, tetapi satu bentuk pelarian politik.
Apabila sesuatu pihak tidak mempunyai tawaran reformasi yang jelas, dasar yang meyakinkan atau penyelesaian kepada masalah rakyat, mereka cenderung kembali kepada penyatuan berasaskan sentimen lama, pakatan usang dan slogan kitar semula. Apabila gagal mempertahankan isu rasuah, penyalahgunaan kuasa dan kerosakan institusi, perhatian dialihkan.
Muafakat Nasional bukan jawapan kepada kos sara hidup. Ia tidak mengukuhkan kebebasan kehakiman. Ia tidak melindungi dana awam. Ia tidak menegakkan keadilan untuk rakyat biasa. Apa yang dilindunginya hanyalah kepentingan elit politik yang takut kepada kebertanggungjawaban.
Kepada mereka yang terus meragui komitmen Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim, mesejnya kini jelas dan tidak berbelah bahagi. Perjuangan Reformasi diteruskan, dengan hala tuju yang lebih tersusun dan tujuan yang lebih tegas. Manifesto Pakatan Harapan bukan dokumen sejarah, tetapi sedang diterjemahkan menjadi undang-undang dan dasar, langkah demi langkah.
Malaysia kini berada di persimpangan penting. Jika reformasi ini berjaya digubal dan dilaksanakan dengan berkesan, Datuk Seri Anwar Ibrahim bukan sahaja akan membungkam para pengkritiknya, malah mengukuhkan legasinya sebagai pemimpin yang akhirnya menunaikan janji membina Malaysia yang lebih telus, bertanggungjawab dan adil. Arah sudah jelas. Momentum telah kembali. Ujian sebenar ialah pelaksanaan dan Reformasi kini kembali menjadi nadi pentadbiran negara.
Sivamalar Genapathy, Timbalan Setiausaha Agung, Parti Keadilan Rakyat, Ahli Majlis Pimpinan Pusat (MPP)
