MUKADIMAH
Kerajaan baharu di bawah pentadbiran Tun Dr. Mahathir Mohamad adalah Pakatan Harapan atau Alliance of Hope.
Walaupun peralihan kuasa ini berisiko, Yang di-Pertuan Agong dan sultan-sultan dari sembilan negeri yang membentuk Persekutuan Malaysia tambahan kepada pelbagai Negeri Selat British atau British Straits Settlements dan dua negeri Borneo, iaitu Sabah dan Sarawak, menyokong jawatan perdana menteri disandang oleh Dr. Mahathir.
Walaupun mudah untuk mengatakan bahawa “selebihnya adalah sejarah,” hakikatnya 9 Mei telah menghasilkan jenis demokrasi Malaysia yang berbeza. Rakyat mungkin dapat melihat bahawa komuniti LGBT semakin berleluasa, dengan atau tanpa sebarang bukti jika mereka sebenarnya mengundi pada Pilihan Raya Umum Ke-14.
Namun, dalam suasana politik 3N – negation, neutralization and nullification (penolakan, pemusnahan dan pembatalan) dengan UMNO dan BN perjuangkan – ia amat mudah untuk dibawa bersama dengan kepercayaan, akibatnya, kepalsuan mengenai institusi diraja juga, mesti tertakluk penelitian sama.
WALAUPUN Malaysia tidak mempunyai undang-undang mengenai less majeste, Malaysia mempunyai Perlembagaan Persekutuan yang mempunyai Perkara 153 dan lain-lain, yang melindungi hak dan keistimewaan orang Melayu – tanpa mengorbankan hak-hak orang bukan Melayu yang tinggal di tempat sama di dalam negara sebagai warganegara.
Ini adalah artikel yang digambarkan dalam perlembagaan Parti Pribumi Bersatu Malaysia (Bersatu), yang mana membolehkan Bersatu untuk menggerakkan kepentingan menembusi UMNO dan Pas pada 9 Mei 2018. Daripada melindungi hak orang Melayu, UMNO dan Pas beralih kepada pemeliharaan diri mereka sendiri, dengan membentuk pakatan pilihan raya, memecahkan undi Melayu untuk memberi manfaat kepada diri mereka sendiri.
Malang sekali, dan ironinya, kemenangan rakyat terhadap penantian yang panjang, juga telah merubah pandangan menjadi skeptikal dan tidak menentu terhadap institusi diraja. Tingkah laku sedemikian ditunjukkan secara nyata, atau secara halus, mesti dihentikan, tanpanya Malaysia tidak akan mempunyai Perlembagaan Monarki yang mantap dipacu oleh sistem Consociational Democracy menurut saintis politik Belanda Arend Liphard.
Bersatu cuba memilih jalan wasatiyyah dengan mempertahankan semua, daripada raja-raja kepada orang Melayu secara terus kepada rakyat marhaen di kedua-dua belah Malaysia merentasi Laut China Selatan.
Perkara ini ditunjukkan dalam pelantikan Kabinet Perdana Menteri Dr. Mahathir sejurus selepas kejayaan Pakatan Harapan pada 9 Mei. Menteri Kewangan, Lim Guan Eng, rakyat Malaysia berketurunan Cina manakala Menteri Hal Ehwal Ekonomi, Datuk Seri Azmin Ali. Menteri Sumber Manusia ialah M. Kula Segaran, manakala Menteri Multimedia dan Komunikasi ialah Gobind Singh Deo. Menteri Perdagangan Antarabangsa dan Industri ialah Darryl Leiking dari Sabah manakala rakan strategik pilihan raya kerajaan pemerintah Pakatan Harapan ialah Datuk Seri Mohd. Shafie Apdal, berketurunan Bajau, yang kini menjadi Ketua Menteri Sabah.
Sementara itu, Timbalan Perdana Menteri ialah Datuk Seri Dr. Wan Azizah Wan Ismail dan Teresa Kok ialah Menteri Industri Utama. Senarai itu berlanjutan dan ia bersamaan dengan Rainbow Coalition of Ministers di bawah Perdana Menteri Kanada Pierre Trudeau.
Namun, golongan yang membuat provokasi seperti itu jelas wujud dan berkembang maju, di internet Malaysia.
Ia sering dilakukan atas nama Dr. Mahathir, rakyat biasa pertama yang dipilih semula – dua kali – ke Pejabat Perdana Menteri, namun melalui kerjaya politik Dr. Mahathir, beliau tidak pernah terlibat dalam sebarang bentuk antimonarki/antisistem beraja atau politik Republikan. Beberapa undang-undang dan perundangan digubal untuk membawa kesamarataan dan keadilan terhadap Perlembagaan Persekutuan atau Monarki Perlembagaan, seperti pada 1983 dan sekali lagi pada 1994, Dr. Mahathir hanya menekankan pentingnya kedaulatan undang-undang , tidak memerintah di atas dan di luar undang-undang.
Mengambil contoh daripada Kesultanan Perak. Tanpa mengira pengasingan jelas antara kuasa dan politik, Sultan Nazrin Muizzuddin Shah menjadi yang pertama meluahkan kritikannya terhadap rasuah pada 2015. Kerabat diraja yang lain, seperti kerabat diraja Kelantan, Johor, dan Negeri Sembilan juga meluahkan kebimbangan yang sama.
Pada saat yang genting, Sultan Johor dan Tunku Mahkota Johor, bersuara menentang perkauman yang melampau Jamal Yunus, antara ketua bahagian yang taksub dengan UMNO ketika itu. Dengan menundukkan Jamal, unsur-unsur buruk UMNO tidak dapat dilihat lagi. Tarikh 9 Mei, dalam pengertian ini, adalah satu kemenangan untuk kerabat diraja kerana ia adalah untuk rakyat.
Sementara itu, walaupun projek-projek seperti Forrest City di Johor tertakluk kepada penelitian yang lebih mendalam, Kesultanan Johor tidak menggalakkan Country Heights, sebuah syarikat tersenarai awam di pasaran Hong Kong, yang merupakan pelabur hartanah utama di tanah besar China dan Malaysia, untuk bertindak berlebihan. Fakta dan angka telah dirangka secara perlahan untuk menguraikan semula naratif itu, supaya lebih banyak Pelaburan Langsung Asing (FDI) dari seluruh pelosok dunia akan mengalir masuk ke seluruh negara.
Ia menjadi mudah apabila kemenangan yang diraih daripada kotak pengundian – membuka mata banyak pihak bahawa itu adalah kuasa rakyat. Walau bagaimanapun, merujuk pada hujah yang membawa kepada 9 Mei dan selepas itu sultan menggalakkan rakyat untuk melaksanakan perhimpunan dan kebebasan bersuara. Bersih I, II, III, IV dan V semuanya berwarna kuning – warna Diraja. Adakah Sultan menentang warna itu? Tidak. Hal ini membolehkan rakyat Malaysia dari segenap lapisan masyarakat untuk mengetahui bahawa sultan dan Yang di-Pertuan Agong sangat menerima kuasa rakyat, selagi mereka tidak terjerumus ke dalam lembah keganasan. Di sini kita mesti melihat perbezaan yang ketara antara Arab Spring pada tahun 2001 dan pembukaan demokrasi Malaysia pada tahun 2018.
Apabila Asia Barat telah ditenggelami dengan kesan Arab Spring pada 2011, satu trend strategik yang jelas dan nyata: di mana negara-negara Republikan seperti Mesir, Libya, dan Syria, terjerumus ke dalam konflik yang berpanjangan, bahkan rampasan kuasa dan peperangan di jalanan seperti yang ada di Maghribi, Bahrain, dan Kuwait. Mengapa?
Hasil penyelidikan oleh Institut Legatum di Belanda, dan Unit Ekonomi, menjawab persoalan yang dicari. Tidak ada kekosongan kuasa di ketiga-tiga negara untuk mempunyai tempat institusi diraja.
Daripada aktivis jalanan menentang kerajaan, dan kerajaan menentang rakyat, dinamika sedemikian tidak hadir di negara-negara yang memperoleh manfaat apabila ditadbir oleh institusi diraja.
Mesti ingat, Malaysia, adalah himpunan sembilan orang sultan, beberapa bekas Negeri-Negeri Selat dan dua negeri Borneo. Ia adalah gabungan karya entiti yang berbeza.
Pada 9 Mei, semangat dan kekuatan rakyat sekali lagi dipamerkan. Rakyat membantah keterlaluan di bawah kekuasaan kleptokrasi UMNO. Mereka berganding bahu, dan menentang perompakan 1MDB.
Malahan, kita harus perhatikan pembentukan asal 1MDB iaitu Lembaga Pelaburan Terengganu (TIA). Tetapi Sultan Terengganu enggan mengesahkannya. Jadi TIA menjadi 1MDB. Sekumpulan penyelidik terdiri daripada Clare Rewcastle Brown, Bradley Hope, dan Tom Wright telah mengesahkan perkara ini. Kerabat diraja itu enggan menyerahkan diri kepada kecurian terhadap Rakyat.
Pada saat-saat genting sehingga 9 Mei, Kesultanan Johor, mengesahkan kepentingan Bangsa Johor untuk mempertahankan diri daripada kekejaman 1MDB, apabila keluarga diraja itu boleh dengan mudah – dan dengan bijak – merujuk kepada Bangsa Malaysia. Seperti yang berlaku, Johor tempat kelahiran UMNO, negeri pertama yang menyingkirkan UMNO, dan berterusan menolak UMNO di seluruh negara, tidak menjana sebarang kuasa moral untuk mendesak hak mereka untuk terus menguasai seluruh negara.
Namun rakyat mesti mengingati kerapuhan Malaysia, jika Johor tidak menjadi tulang belakang (keluarga diraja) untuk mengingatkan semua pihak bagi tidak membenarkan negara terkandas dan terbakar, yang akan meliputi Bangsa Johor, tarikh pilihan raya 9 Mei 2018 boleh dengan sengaja dipindahkan kepada 13 Mei 2018.
Usaha untuk memburuk – burukkan institusi diraja harus dibendung.
Kerabat diraja mempunyai tempat mereka dalam Perlembagaan Persekutuan, seperti yang terkandung pelbagai kontrak sosial, yang rakyat juga mendapat faedah tidak terhingga. Kuncinya adalah untuk mencipta formula yang menguntungkan kedua-dua belah pihak bagi menghalang haluan kiri atau kanan politik Malaysia; seperti yang telah dilihat di Asia Barat.
DATUK DR. RAIS HUSSIN MOHAMED ARIFF ialah Ahli Majlis Tertinggi dan Ketua Biro Polisi dan Strategik Parti Pribumi Bersatu Malaysia (Bersatu).
